Dansen op het graf van een kind

Wilhelm Godschalk
september 2005

Wie enigszins bekend is met de dissidente literatuur, kent ongetwijfeld Christine Maggiore, en bezit zelfs misschien haar baanbrekend boekje, voor de leek geschreven, maar wetenschappelijk goed onderbouwd: "What if everything you thought you knew about AIDS was wrong?"
Zij en haar man, de cineast Robin Scovill, hadden twee kinderen; Charlie (nu 7) en Eliza Jane (3 toen ze overleed). Natuurlijk is het verlies van een kind voor de ouders een tragedie van de eerste orde. Volgens de eerste berichten werd het gewoonlijk vrolijke en levendige meisje plotseling ziek. Er werd een oorontsteking vastgesteld, waarvoor antibiotica werden toegediend (Niet altijd een goed idee overigens). Enkele weken later overleed het kind. De symptomen deden denken aan Meningitis.
Christine is niet zo maar een moeder. Zij testte in 1992 positief voor HIV. Aanvankelijk geloofde ze in alle onzin die ons door de orthodoxie als onweerlegbaar dogma wordt voorgeschoteld. Haar dokter gaf haar (als het een beetje meezat) nog 5 jaar te leven. Toen een volgende test echter als "onduidbaar" uit de bus kwam, gevolgd door een negative test, ging ze over de hele zaak nadenken. Na de negatieve test kwam een positive, toen weer een negatieve, en uiteindelijk weer een positieve. Tegen die tijd had Christine genoeg geleerd om er verder maar vanaf te zien. Na een persoonlijk onderhoud met Peter Duesberg, de voornaamste expert op het gebied van retrovirussen, stond haar oordeel vast: De HIV/AIDS theorie is baarlijke nonsens. De tests zijn onbetrouwbaar, de medicijnen uiterst giftig. Niet alleen haar eigen dood op jonge leeftijd bleef uit, ze kreeg ook twee kerngezonde kinderen, die ze tegen de regels van het HIV-dom borstvoeding gaf.
Voor de orthodoxe doemprofeteten werd zij een doorn in het oog. Vooral omdat ze vaak in het openbaar voordrachten houdt; iets waar ze goed in is. Toen er van haar boek ook nog eens 50.000 exemplaren werden verkocht, en zij met haar man een filmdocumentaire maakte ("The other side of AIDS") die op het AFI Los Angeles International Film Festival een speciale juryprijs kreeg, werd zij onder de HIV-fanaten een van de meest gehate AIDS-dissidenten.
En nu is haar innig geliefde kleine meid dood. Voor mensen met een normaal gevoelsleven reden om met de bedroefde moeder mee te treuren.

Niet voor de doorsnee journalist van het aasgier-type. O, ik ben van mijn leven wel journalisten tegengekomen die aardige en integere mensen waren, maar dat is een zeldzaamheid. De meesten zijn gewetenloze smeerpijpen. Laten we vooral niet vergeten dat de hele HIV-zwendel nooit zo vast ingekankerd had kunnen zijn zonder de hand- en spandiensten van de media. Het zal dan ook niemand verbazen dat twee reporters van de L.A. Times een wel zeer geniepig artikel schreven over de dood van het kind. Dat stukje begon zo:

A Mother's Denial, a Daughter's Death
By Charles Ornstein and Daniel Costello, Times Staff Writers

Christine Maggiore was in prime form, engaging and articulate, when she explained to a Phoenix radio host in late March why she didn't believe HIV caused AIDS.

The HIV-positive mother of two laid out matter-of-factly why, even while pregnant, she hadn't taken HIV medications, and why she had never tested her children for the virus.

"Our children have excellent records of health," Maggiore said on the Air America program when asked about 7-year-old Charlie and 3-year-old Eliza Jane Scovill. "They've never had respiratory problems, flus, intractable colds, ear infections, nothing. So, our choices, however radical they may seem, are extremely well-founded."

Seven weeks later, Eliza Jane was dead.

The cause, according to a Sept. 15 report by the Los Angeles County coroner, was AIDS-related pneumonia.

Voor wie het hele artikel wil lezen, hier is de link:
www.latimes.com/news/local/la-me-el...-home-headlines

Ja, dit was een buitenkans dat Ornstein en Costello niet voorbij konden laten gaan. Het dochtertje van een AIDS-dissidente! Zo'n kind dat niet eens medicijnen tegen HIV heeft geslikt, vlak na haar geboorte, en zelfs nooit op HIV getest werd! Geen wonder dat ze nu dood was. En er was ook maar één mogelijke doodsoorzaak: AIDS. En moeder Christine was er schuld aan, met haar rare ideeën dat HIV niet de oorzaak van AIDS zou zijn. Eliza Jane had na haar geboorte meteen AZT moeten hebben in plaats van borstvoeding, dan had ze nu nog geleefd (!)
Dit krantenartikel heeft geleid tot een typisch Amerikaanse uitbarsting van haat. Hier volgt een bloemlezing:

Neglect?!? How about criminal fucking negliance, reckless endangerment, and voluntary manslaughter? Every doctor who examined this child should be sued for malpractice, and this woman and her husband and everyone along the line who helped hide or ignore this child's condition should be put in fucking prison. I hope the Maggiores' son, Charlie, gets the medical attention he most likely desperately needs. [O, moet-ie ook dood?] [En je eigen taal spellen kun je ook niet, asshole!]

can we shoot her to clean up the gene pool? [Waar heb ik dit meer gehoord? Hmmm, het was een man met een snorretje, geloof ik.]

If I were a hit-man I'd take this job for free. It's true what they say, pricks live forever. I wonder whether she secretly takes AIDS or HIV medication to keep extending her life. Her doctors should be slapped around. [O ja, die HIV medicijnen zijn toch zo goed om je leven te verlengen...]

I want to dump that woman naked in the middle of africa. what ignorance! [Kinky!]

Some people just need killin'. [Dat heb ik nooit geweten.]

This woman should be fed to the fucking dogs. [Geen leeuwen, of haaien?]

These people are the same as those who claim the Holocaust never happened. [O, maar die is echt gebeurd. Sterker nog: Er gebeurt er nu weer een!]

it's really amazing that the human race has lasted this long. what a fucking bitch... [Nou, met figuren als jij kan het me weinig schelen of de mensheid nog lang duurt.]

what a fucking shitbag. its one thing to be a moron about your own health but to deny a serious medical condition in your own child, is just..argh, fucking horrible. [Ach ja, het is toch veel beter om naar de dokter te luisteren en je eigen kind om hals te brengen met giftige medicijnen.]

Un-fucking-believable. [Wat is het precies dat je niet begrijpt, sonny-boy?]

what a fucking nut job! i hope somebody stops her from having any more children. [Ik dacht dat vanzelf stopte op zekere leeftijd.]

that woman should rot for this. [Kun je misschien even voordoen hoe dat moet?]

Bovenstaande fraaie uitlatingen zijn te vinden op een webforum dat voornamelijk door jonge mensen wordt bezocht. Ik heb een reactie ingezonden, om te laten horen wat ik van deze onfrisse lieden denk. Maar die is (natuurlijk) niet geplaatst. Tja, deze eikels zijn de toekomst van het land...

Vanzelfsprekend vechten de Scovills de bewering van de Coroner aan. Ze heben bij een patholoog-anatoom (die niet corrupt is) een tegen-lijkschouwing aangevraagd.

Wat mij bijzonder verontrust is de intense haat die opstijgt uit mensen die nog geen virus kunnen onderscheiden van een boktor. Haat die is opgezweept door journalisten en redakteuren, die ook voor een groot deel schuld dragen aan de misdadige medisch/farmaceutische fraude die ons al meer dan 20 jaar wordt opgedrongen. Haat tegen een vrouw die haar kinderen liefdevol verzorgde en beschermde tegen de kwade intenties van de buitenwereld. Dat instinct is van nature ingebakken in elke moeder, ja zelfs in elk vrouwtjesdier. Christine had genoeg doorzicht en intelligentie om haar kinderen tegen het kwade te beschermen. Nu zij door een wrede speling van het noodlot is neergeslagen, maken talloze randfiguren gebruik van haar tijdelijke onmacht door van alle kanten op laffe wijze tegen haar aan te schoppen. Mij gaat dit te ver. En ik ben niet de enige. Hades zei vandaag: "ik denk dat veel dissidenten veel kunnnen hebben, maar dat deze flauwekul een oorlog heeft ontketend." Ik vind dat ze volkomen gelijk heeft. Het is genoeg geweest. De AIDS-zwendel moet verdwijnen. Het is nu oorlog.