Eli Lilly en Thimerosal

auteur: Annette Fuentes
datum: 11 november 2003
vertaling: Wilhelm Godschalk (januari 2005)

Zelf heb ik in het laboratorium heel veel gewerkt met organische kwikverbindingen zoals ethyl-mercuri nitraat. Dat zijn bijzonder giftige en agressieve stoffen die zich dwars door de huid heen vreten en ernstige verwondingen veroorzaken. Ze zijn ook berucht om het veroorzaken van neurologische schade, speciaal bij kleine kinderen. Geen wonder dus dat ik destijds voor mijn werk nauwelijks studenten kon vinden die met me mee wilden werken. Wel interessant is het feit dat virussen spontaan uiteen vallen zodra ze in aanraking komen met organische kwikverbindingen. Maar zoiets moet je in de reageerbuis doen; niet in het lichaam van een levend mens of dier, want dan valt er nog veel meer uit elkaar, wat niet de bedoeling kan zijn.
Toch worden dergelijke giftige stoffen nog gebruikt als conserveringsmiddel in vaccins (ja, ook je jaarlijkse griepprik). Verder tot voor kort in oog- (!) en neusdruppels. En zeg eens eerlijk: hebben jullie ook niet altijd met een zekere argwaan gekeken naar "mercurochroom", wat op open wondjes wordt gebruikt? Nou, geef mij maar de oude beproefde Jodium-tinctuur. Dat bijt wel een beetje, maar het bevat geen kwik. Het leek me wel aardig om dit, in 2003 verschenen, artikel te vertalen en hier te plaatsen, zodat we weer eens kunnen zien hoe de maatschappij werkt:

Thimerosal is een organische verbinding die voor 49,6% uit ethyl-mercuri bestaat. Eli Lilly & Co., de pharma-reus die zijn hoofdkantoor in Indianapolis heeft, ontwikkelde en registreerde thimerosal onder zijn eigen merknaam Merthiolate in 1929, en bracht het in de handel als een anti-bacterieel en anti-mycoctisch middel. Het werd het meest gebruikte conserveringsmiddel in vaccins.
Thimerosal kan niet gebruikt worden in vaccins met levende cellen, zoals MMR (Mazelen, Bof, Rubella) of Polio, omdat het het vaccin onwerkzaam maakt. De enige studie naar de veiligheid van thimerosal werd gedaan in 1930, door artsen gesponsored door Eli Lilly. Zij spoten het in bij 22 meningitis-patienten. Deze experimenten toonden niet aan dat thimerosal niet giftig was. Desalniettemin publiceerden de onderzoekers H.M. Powell en W.A. Jamieson in 1931 een studie in American Journal of Hygiene, waarin vermeld werd dat thimerosal slechts een "lage mate van giftigheid" had voor de mens, zonder er bij te vermelden dat de proefpersonen ziek waren en vervolgens overleden. Interne documenten die indertijd bij Lilly circuleerden, maken echter duidelijk dat de onderzoekers binnen de firma bezorgd waren om het "bijtend vermogen" van merthiolate op de huid.
Tegen 1935 kreeg Jamieson, van Eli Lilly, nader bewijs in handen inzake de giftigheid van thimerosal, toen hij een brief ontving van een onderzoeker die het in honden had ingespoten en heftige locale reacties waarnam. Dit leidde hem er toe te schrijven: "Merthiolate is ongeschikt als conserveringsmiddel voor serum dat voor honden wordt gebruikt."

In de 70 jaar sinds thimerosal/Merthiolate werd ontwikkeld, heeft de Food and Drug Administration (FDA) Eli Lilly nooit verplicht tot het houden van klinische tests betreffende de veiligheid, ondanks overvloedige aanwijzingen voor de giftigheid en allergene eigenschappen van het product. In feite verwijst de FDA tot de dag van vandaag op zijn website nog naar de studie van Powell en Jamieson uit 1931, om de "veiliheid en doelmatigheid" van thimerosal als conserveringsmiddel aan te tonen.
Thimerosal/Merthiolate werd veel gebruikt in middeltjes die over de toonbank werden verkocht, zoals cremes, oogdruppels, neus-sprays en vloeistoffen voor contactlenzen. In 1998 verbood de FDA eindelijk het gebruik van thimerosal voor dergelijke producten - 18 jaar na het begin van een veiligheids-onderzoek naar producten die kwik bevatten. Er ging nog een jaar overheen voordat de CDC en de FDA fabrikanten verzocht om thimerosal te verwijderen uit vaccins voor kinderen.
Eli Lilly stopte met het maken van producten met Merthiolate mid-tachtiger jaren, maar profiteert nog steeds van licentie-overeenkomsten met pharmaceutische bedrijven in de hele wereld.

Eli Lilly heeft honderden privaatrechtelijke processen over zich heen gekregen, aangespannen door ouders die thimerosal verantwoordelijk achten voor hun autistische kinderen. Maar de pharma-reus heeft machtige vrienden in het Witte Huis en in het Congres. George Bush de Oudere zat in de Raad van Commissarissen van Lilly in de 70er jaren, en White House Budget Director Mitch Daniels was een bestuurder bij Lilly. Lilly's hoofddirecteur, Sidney Taurel, werd door de huidige president, George W. Bush, benoemd tot de Homeland Security Advisory Council. In November 2002, nam het Congres een maatregel aan, verstopt in een gewoon budget besluit voor Homeland Security, die Eli Lilly vrijwaarde tegen gerechtelijke procedures. Families moeten hun schade-eisen maar trachten te verhalen via het met belastinggeld gefinancieerde federale Vaccine Injury Compensation Program. Deze maatregel werd weer ingetrokken in Feb. 2003, na heftige publieke protesten.
Maar Bill Frist (Republican, Tennessee), de Majority Leader in de Senaat, hoopt nog steeds een soortgelijke wet er door te kunnen drukken.
Het is natuurlijk wel logisch dat het Congres oog heeft voor Eli Lilly's belangen: Gedurende de verkiezingscampagne van 2002 gaf de firma meer dan $ 1,5 miljoen aan federale kandidaten, waarvan driekwart aan Republikeinen. Dat maakt Eli Lilly op drie na de gulste gever in de farma-industrie, volgens het Center for Responsive Politics. In het verloop van de huidige verkiezingscampagne, heeft de firma al bijna $ 230.000 (waarvan 67% aan Republikeinen) bijgedragen aan candidaten voor federale posten.

Eli Lilly mag dan vastbesloten zijn de verantwoordelijkheid voor thimerosal van zich af te schuiven, maar dat wil niet zeggen dat zij kinderen met neurologische problemen in de steek laten. Dit jaar hechtte de FDA zijn goedkeuring aan Straterra, een nieuwe drug van Eli Lilly voor de behandeling van Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). De ironie dat Eli Lilly profiteert van kinderen met gebreken gaat niet voorbij aan vader Robert Krakow: "Als Eli Lilly Straterra aan 't promoten is op de TV, en zegt dat wel 10% van de kinderen geholpen kan worden, dan begrijp je wel waar wij het tegen moeten opnemen."

Het originele verhaal kun je vinden op: Annette Fuentes

Hier is nog een interessant artikel over dit onderwerp: Dr. Mercola