Het corrupte NIH

tekst: Celia Farber
gepubliceerd: 30 mei 2006
vertaling: Ton Geurtsen

In aansluiting op het stuk over de campagne ter beschadiging van Duesberg, volgt hier de vertaling van een tekst waaruit duidelijk wordt dat het aids-establishment hem trachtte om te kopen. Het is ontleend aan het boek Serious Adverse Events. An Uncensored History of Aids (p. 52-54) van journaliste Celia Farber, die Duesberg hierover interviewde.

In 1994 belde een hooggeplaatste geneticus van het NIH (1), die tevens een vriend van Duesberg was, dr. Stephen O’Brien, hem op en zei dat hij hem dringend moest zien over een vakaangelegenheid. Hij kwam de volgende dag per vliegtuig vanuit Bethesda aan en de twee woonden een opera bij in San Francisco, alvorens te gaan zitten voor een gesprek. Duesberg had de hoop dat O’Brien goed nieuws kwam brengen, dat er misschien overwogen werd hem weer een toelage van het NIH toe te kennen. ‘Ik zei oké, wat is mijn grote verrassing’, herinnert Duesberg zich. ‘Zal ik weer een toelage krijgen? Dat was in die tijd iets waar ik me erg druk om maakte.’

In plaats daarvan haalde O’Brien een manuscript uit de binnenzak van zijn jas. Het had als kop: ‘Hiv veroorzaakt aids: de postulaten van Koch vervuld’ (2) en er stonden drie namen onder: Stephen O’Brien, Robert Gallo en Peter Duesberg.

Opmerkelijk was dat de opdracht tot het essay was gegeven door John Maddox (3) van Nature. Als Duesberg alleen maar zijn handtekening zou zetten, smeekte O’Brien, kon hij alles terugkrijgen, weer aan de top staan, terugkeren in ‘de club’. O’Brien vertelde Duesberg dat, als hij het tekende, het artikel nog de volgende dinsdag ter perse zou gaan – dat hij onmiddellijk naar Londen zou vliegen en het aan Maddox zou overhandigen.

Zoals altijd beleefd, reed Duesberg met zijn vrouw Siggi Sachs zijn oude vriend naar het vliegveld en zei dat hij de zaak zorgvuldig aandacht zou geven. Hij wist al wat hij zou gaan doen. Hij zond het manuscript de volgende dag terug naar Londen, maar dit keer waren het twee artikelen. Het ene was het origineel, waaruit zijn eigen naam verwijderd was, en het tweede bestond uit zijn weerlegging. Geen van beide werd gepubliceerd en van Duesberg is de jaren daarna nooit meer iets in Nature verschenen.

Ik vroeg Duesberg of O’Brien werkelijk letterlijk zei dat het ondertekenen van het artikel zijn lot zou doen omkeren.

‘Ja, natuurlijk’, zei hij. ‘Hij zei dat ik weer geaccepteerd zou worden... Dat ik zulk goed werk had gedaan op het gebied van kanker en oncogenen (4) en dat zij mij allen daarom respecteerden, maar in het geval van aids was ik de weg kwijt. Daar had ik ongelukkigerwijze een tragische misrekening gemaakt die nu gecorrigeerd kon worden. Ik zou terugzijn in de schoot van het establishment, terug in mijn verdiende positie. Dit is zoals hij het zei.’

Omdat hij zijn vroegere collega niet in moeilijkheden wilde brengen, hield Duesberg de identiteit van O’Brien achter toen hij in 1996 de aids-controverse gedetailleerd beschreef in zijn boek Inventing the Aids Virus. Maar hij onthulde de naam van O’Brien wel in de Italiaanse editie van het boek nadat diens naam was verschenen onder twee anti-Duesberg stukken waarin werd geclaimd dat aan de postulaten van Koch was voldaan en hiv de oorzaak was van aids.

Deze claims werden geciteerd in de Durban Verklaring, een petitie die was ondertekend door 5.000 wetenschappers, waarin nadrukkelijk werd beweerd dat er geen enkele twijfel over bestond dat hiv aids veroorzaakt, een verklaring die werd gepubliceerd in Nature en in de New York Times aan de vooravond van Internationale Aidsconferentie in Durban in 2002.

Verwijzend naar O’Brien, zei Duesberg: ‘Ik spaarde zijn naam dus niet meer nadat hij deze artikelen had gepubliceerd en ik me realiseerde dat hij een activist was die behoorde tot de harde kern van het NIH ... of wat hij ook is... een NIH wetenschapper. Hiermee bedoel ik een hard-line NIH wetenschapper wiens mening vooraf al is bepaald door het instituut... zoals de hiv/aids website van de NIH, waar deze armzalige correlaties worden geciteerd als bewijs dat hiv aids veroorzaakt en dat voldaan is aan de postulaten van Koch. Wetenschap via een verklaring van 5.000 wetenschappers onder wie Nobelprijswinnaars!’

‘Het herinnert me aan een verhaal dat ik ken over Einstein. Je weet dat Einstein, nadat hij Duitsland verlaten had, werd verteld dat honderden Duitse natuurkundigen een verklaring hadden ondertekend dat zijn relativiteitstheorie ‘twijfelachtig’ en ‘dubieus’ was. Deze werd beschouwd als ‘joodse wetenschap’. Hoe dan ook, zijn antwoord was: “Waarom zoveel? Er is er maar één nodig als je over een bewijs beschikt.” Dat was Einsteins antwoord. En in zekere zin was dat ook mijn reactie. Het is natuurlijk intimiderend als je dit hoort. 5.000 wetenschappers die een petitie tekenen dat dit de oorzaak van aids is, onder wie Nobelprijswinnaars...’

1. National Institutes of Health, het belangrijkste medische onderzoeksinstituut in de Verenigde Staten.
2. Deze betreffen de voorwaarden om met zekerheid te kunnen vaststellen welk micro-organisme de oorzaak van een bepaalde ziekte is, een kwestie die een belangrijke rol speelt in de wetenschappelijke discussie rond aids. Aids-dissidenten hebben steeds benadrukt dat aan deze voorwaarden niet voldaan is.
3. John Maddox was hoofdredacteur van Nature, een van ’s werelds toonaangevende wetenschappelijke tijdschriften. In dissidente kringen werd hij berucht wegens zijn ongegeneerde verdediging van censuur in zijn artikel ‘Has Duesberg the right of reply?’ (1993), een vraag die hij met ‘nee’ beantwoordde.
4. Dit verwijst naar het feit dat Duesberg destijds het eerste kankergen isoleerde.